In 1983 ben ik geboren, midden in het industriële tijdperk. Waarin de techniek voor niks staat en alles mogelijk lijkt te zijn.
Ik kan me nog goed herinneren dat we cassettebandjes kregen met Luistersprookjes. De compactere vervanger van de langspeelplaat. Die heb ik nog steeds, in een superonhandige grote rode map. Toen werd de cd geboren en nu is zelfs dat al ouderwets. Tegenwoordig hebben we MP3-bestandjes. Vroeger had je daar een MP3-speler voor, al snel vervangen door de MP4. Want stel je voor dat je niet overal ter wereld een film kan kijken...
Dat is natuurlijk ook hopeloos ouderwets, een grote zwarte plastic kast met daarin een magnetisch lint in een nog veel grotere kast stoppen en dan handmatig vooruitspoelen totdat de reclamefilmpjes voorbij zijn en de film echt begint.
Nu zijn we in het tijdperk beland dat we al onze dit soort dierbare bezittingen bij elkaar verzamelen op een klein apparaatje van enkele milimeters dik, waarmee je, voor het gemak, ook nog eens kan bellen en internetten.
De volwassenen van de toekomst, kunnen hiermee alles wat hun lief is, verzamelen op microchips, uitgedrukt in GB, in plaats van kasten vol met fotoalbums, boeken en schijfjes met muziek.
Ik ben toch blij met nog wat tastbare jeugdherinneringen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten